Język polski

j. polski

XII Ogólnopolski Konkurs na Esej

Błyski poezji. Spotkania z twórczością Julii Hartwig

Termin nadsyłania prac upływa z dniem 17 listopada 2015 r.

Organizatorem Konkursu jest Miejska Biblioteka Publiczna im. Jana Pawła II w Opolu, ul. Minorytów 4, 45-017 Opole, www.mbp.opole.pl  (na stronie m.in. regulamin konkursu)

Udział w konkursie mogą wziąć:

I kategoria – uczniowie szkół średnich ogólnokształcących i zawodowych, kończących się egzaminem dojrzałości.

II kategoria – studenci  uczelni wyższych – bez względu na kierunek oraz tryb odbywania studiów.

Czekamy na eseje będące efektem czytelniczych spotkań z Poetką: własne odczytania poszczególnych utworów bądź książek, analizy wątków, impresje, krytyczne interwencje. Nie ograniczamy formuły tekstu, który może mieć wymiar krytycznoliteracki, ale i głęboko osobisty. Znawcy i admiratorzy poezji Julii Hartwig wiedzą, że wiersze Poetki, pozornie proste i jednoznaczne, zachęcają do różnych, często sprzecznych interpretacji. Zapraszamy do podzielenia się z nami własnym odczytaniem tej twórczości.

 

Julia Hartwig, w tomie Bez pożegnania (2004) Julia Hartwig pisała: „Jednak po zagubieniu/ jednak po oczyszczeniu/ zostaje niewyobrażalne// i komuś lub czemuś/ o tym wiadomo”. Tak można by rozpocząć spotkanie z Poetką, której słowna i imaginacyjna powściągliwość połączona z darem empatii i otwarciem na różne języki jest w polskiej poezji zjawiskiem wyjątkowym.

            Zawsze zaskakiwała czytelników i krytyków żywym zmysłem obserwacji, sensualnością, która od zawsze była znakiem rozpoznawczym tej poezji, darem mądrego komentowania zmienności świata. Jej wiersze wciąż zachwycają niekłamanym wdziękiem, czytelną formą, klarowną metaforą, precyzyjnym, ale i zmysłowym językiem, trafną puentą. Mimo, że od debiutu Poetki minęło ponad sześćdziesiąt lat, w jej tomach odnajdziemy wszelkie przymioty młodzieńczej żarliwości: radość poznawania i pisania, czułość dla najdrobniejszych przejawów życia, sprzeciw wobec zła, krzywdy i głupoty, umiejętność rozwijania wcześniej wypracowanego i dobrze już rozpoznawalnego stylu. Niezależnie od tego, czy poddajemy się dyskretnemu urokowi jej prozatorskich miniatur, czy podążamy śladami poetyckich błysków, nieustannie towarzyszy nam elementarny zachwyt i zdumienie, od których rozpoczyna się wszelkie pisanie.

Poeta o Poecie - z Wojciechem Bonowiczem o wierszach Tadeusza Różewicza

W środę, 10 grudnia 2014 r., klasy III D i III F uczestniczyły w spotkaniu z Panem Wojciechem Bonowiczem, które zostało zorganizowane dzięki Miejskiej Bibliotece Publicznej w Opolu, w ramach Opolskiej Jesieni Literackiej.

Bonowicz.jpg

Zajmowaliśmy się analizą i interpretacją wierszy Tadeusza Różewicza. Wszyscy doskonale znamy Różewicza z jego twórczości poetyckiej „po Oświęcimiu”. Nasz gość wybrał kilka, mało znanych utworów i przedstawił je uczniom. Wspólne czytanie i analizowanie tekstów zachęciło maturzystów do wyrażania własnych opinii. Pan Bonowicz był bardzo otwarty na nasze spostrzeżenia i opinie, okiem eksperta dostrzegał najważniejsze zagadnienia oraz problematykę utworów i szybko wprowadził nas w poetycki świat Różewicza. Uczniowie z uwagą słuchali również tego, co miał do powiedzenia. Przedstawił nam swoje spojrzenie na poezję, ale także chętnie pytał nas o opinie. Maturzyści zaangażowali się w lekcję, bowiem tego typu zajęcia są świetnym treningiem przed egzaminem maturalnym. Wiersze, które wspólnie omówiliśmy, obejmowały tematykę życia, przemijania, zmian w świecie, sensu poezji. Były to dzieła, z którymi wcześniej nie mieliśmy styczności, jednak bardzo szybko zrozumieliśmy przekaz, jaki w sobie niosły. Analiza i interpretacja tych utworów pozwoliła nam zrozumieć tragizm osamotnionej jednostki, zagubionej w życiu, starzejącej się. Uświadomiliśmy sobie, jak bardzo człowiek współczesny boi się o przyszłość i swoją egzystencję. Tych kilka utworów pozwoliło zebrać nam charakterystyczne cechy twórczości Różewicza.

Młodzież dużo wyniosła z tego spotkania, nabyła nowej wiedzy, zapoznała się z ciekawą liryką Różewicza. Tego typu zajęcia uczą nas, że czasem przesłanie wiersza można odczytać „między wierszami”. Pana Bonowicza, za jego poświęcony czas i przekazanie wielu informacji, nagrodziliśmy gromkimi brawami.

Poniżej można znaleźć nieco informacji o naszym gościu, który mamy nadzieję, w przyszłości przyjmie jeszcze nasze zaproszenie.

Staram się, aby słowa w moich wierszach odetchnęły. Może nie mają u mnie takiej frajdy, jak u innych poetów, ale przynajmniej nie czują się wykorzystywane.” Ta deklaracja Wojciecha Bonowicza trafnie charakteryzuje jego poezję.

Wojciech Bonowicz pochodzi z Oświęcimia, ukończył filologię polską na Uniwersytecie Jagiellońskim. Otrzymał wyróżnienie w Konkursie na Brulion Poetycki, nagrodę główną w konkursach poetyckich "Nowego Nurtu" oraz im. K.K. Baczyńskiego. Jego biografię księdza Tischnera nominowano do Nagrody Literackiej NIKE. Współpracuje z "Tygodnikiem Powszechnym". Jest jednym z recenzentów książek w programieSztuka czytaniaemitowanym przez TVP Kultura. Obecnie mieszka w Krakowie. Jego poezję tworzą głównie krótkie liryki, ascetyczne, zbudowane na niedopowiedzeniach. Brak w nich łatwych efektów, za to są pełne ciszy, która pozwala słowom na wydźwięk poruszający czytelnika. Utwory zawierają powszechne doświadczenia tj. cierpienie, śmierć czy poszukiwanie Boga, przez co same otwierają się przed odbiorcą. Krótkie formy nie są dla poety przeszkodą, z łatwością wprowadza w nie narrację. Często izoluje obrazy prowokując czytelnika do rozmyślań na temat tego, co zdarzyło się wcześniej i co się wydarzy później. Wojciech Bonowicz, nie tylko pisze wiersze, jest też stałym felietonistą "Tygodnika Powszechnego". Jego teksty z cyklu "Wycieczki osobiste" w mądry i lekki sposób łączą refleksję o literaturze i sztuce z problematyką społeczną.

Dominika Matuszek (kl. III D)

Logowanie